‘Volk en elite”

Het is maandagmorgen en normaal gezien moet dat een lome en voor anderen een hectische dag zijn. Of beter gezegd, een hectische dag die je loom begint.

Nochtans heb je een weekend gehad om energie op te slaan en er verdomd tegen aan te gaan.

Ik neem heel vroeg dus dit boek ter hand van een schrijver wiens naam ik nu al zo dikwijls heb gehoord, dat ik zonder aarzelen, zinderend het boek bestelde.

Had ik een voorgevoel vorige week, toen ik zei dat introspectie, het twijfelen en scepticisme de basis vormen van denken en dus van ‘zijn’?

Dat, toen ik zei, dat men niets zo maar voor waar mag aannemen, ook niet van deskundigen en …logen, ik in feite vooruit liep op het boek van Joachim Pohlmann .

Hij is een FB-vriend die af&toe schrijfsels liket. Meer dan dat weet en wist ik niet.

Uiteraard dat hij woordvoerder wás van N-VA en dat blijkbaar met verve had gedaan, al had ik hem nooit aan het werk gezien noch gehoord. Ik kijk nu eenmaal geen TV, noch luister ik naar radio (sinds de staatsgreep van 4 jaar geleden).

En wat stel ik vast bij het lezen van de eerste bladzijden?

Het boek is één en al introspectie.

Leuk om ideeën bevestigd te zien, het streelt bovendien mijn ego.

Maar wat nog leuker is?

Joachim, als ik mag, schrijft vrij, fris, niet vrank. Sereen, maar rechttoe rechtaan.

Het voelt aan als een geestelijk, zelfs fysiek stortbad. Dat belooft!

Kan een maandagmorgen beter beginnen?

Straks gaan klussen en dan weer het boek induiken.

Ik breng zeker verslag uit na blz. 296.

Fijne maandag, vooral ook voor diegenen die misschien in een opstopping terecht komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.