Het lag 7 dagen op mijn schoot, Joren Vermeersch

Het lag 7 dagen op mijn schoot, vertraagde de tijd, verkleinde de ruimte om me heen om diep te gaan, heel diep op zoek naar Vlaanderens wortels.

Heel spontaan reikte ik mijn hand en legde ze reeds vanaf de eerste bladzijde in deze van Griele en dat van zovele andere personages, waarin je binnen treedt telkens zij het initiatief nemen.

Het is een zeer toegankelijk leesboek en tevens een lovenswaardig leerboek, opgebouwd in verscheidene lagen.

Het geeft je toegang tot de verschillende bevolkingslagen en standen in die duivelse, waanzinnige eeuw. Het brengt inzicht in de toenmalige maatschappelijke ordening.

Wat als beperkte, verdraaide leerstof werd aangeleerd, wordt hier kleurstof.

Ik ben onmachtig om een recensie te schrijven, maar zal in de komende dagen een aantal passages citeren die erom doen.

Joren Vermeersch houdt ons een spiegel voor die op menselijk, maatschappelijk en politiek vlak moed vraagt om erin te kijken en te zien wat hij juist bedoelt.

Zoals wanneer ik zeg, dat revoluties voortaan op de sociale media worden gevoerd, worden huidige Vlaamse burgeroorlogen eveneens met het woord gevoerd.

Op de voorlaatste blz., toch dit citaat, tja ik kan het niet laten:

“Ach /…/ De duivel die huist in elk van ons. Hij huist in ons volk. En hij huist in mij. Hoe erg het ook is om dat te moeten toegeven.”

De heer J.Vermeersch is tevens een filosoof-psycholoog, wees maar zeker.

Wordt vervolgd.

Dank Joren!

Wees gerust, mijn schoot blijft niet bloot, sinds Hannah Arendt zich aanbood.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.